Martxoak beti uzten du arrastoa. Ez da bakarrik 8Ma, emakumeok kaleak hartu, elkarrekin joan eta mundua dardarka jartzen dugun eguna. Hilabete honek zergatik jarraitzen dugun borrokan gogorarazten digu, zergatik gure indar kolektiboa geldiezina den eta zergatik borroka feminista ez den egun bakar batean agortzen.
M8aren ondoren jende asko normaltasunera itzultzen saiatzen da, egun horretan oihukatzen dugun guztia datorren urtera arte artxibatu ahal izango balitz bezala. Baina guk, emakumeok, badakigu feminismoa ez dela gertaera bat, mugimendu bat baizik. Martxoan, kaleetan, lan-espazioetan, unibertsitateetan eta etxeetan zabaltzen ditugun elkarrizketen oihartzunak jarraitzen du. Geure buruari zergatik indarkeria matxistak bizirik jarraitzen duen galdetzen segitzen dugu, zergatik ordaintzen diguten gutxiago lan beragatik, zergatik bileretan gure hitza eteten jarraitzen duten, zergatik amatasunak hainbeste emakumerentzat tranpa izaten jarraitzen duen, zergatik jarraitzen duten guri nola jantzi, nola hitz egin, nola existitu behar dugun esaten.
Hilabete honek galdera horiei eustera eta ekintza bihurtzera bultzatzen gaitu. Ez gaudela bakarrik gogorarazten digu, gero eta gehiago garela, amorru partekatua aldaketa bihur daitekeela. Borroka ez dela gure kontua bakarrik, ondoren etorriko direnena ere badelako, oraindik ahotsik ez dutenena, isilaraziak izan direnena. Martxoak erakusten digu garaipen txiki bakoitzak axola duela, konkistatutako eskubide bakoitza urteetako erresistentziaren emaitza dela, eta ezin dugula atzera egin.
Baina badago martxoak gogorarazten digun beste zerbait: sororitatea, gure desberdintasunetatik haratago lotzen gaituen lotura. Nahiz eta gure errealitateak berdinak ez izan, denok egin behar diogu aurre gure artean lehiatuz edo bata besteaz zalantzan jarriz zatituta nahi izan gaituen sistema bati. Sororitateak elkarrekin indartsuagoak garela ziurtatzen digu, emakume batek ahotsa altxatzen duenean beste askok eusten diotela. Gauez etxera laguntzen dizun lagunarengan dago, arriskuan zaudenean kalean laguntzen dizun ezezagunarengan, bilera batean babesten zaituen lankidearengan, epaitu beharrean laguntza ematea aukeratzen duen emakume bakoitzarengan.
Sororitateak ez du esan nahi beti ados gaudenik, baina bai geure buruak aliatutzat hartzen ditugula, borroka kolektiboa dela ulertzen dugula eta feminismoak ez duela aurrera egiten aurrera geuk bakarrik egiten badugu. Antolatzen jarraitzera, gehien behar dutenei eskua luzatzera eta oraindik trabak jartzen dizkigun mundu honetan elkarrekin aurrera egitera bultzatzen gaituen motorra da.
Horregatik, egutegiak aurrera egiten duenean eta albisteek gutaz hitz egiteari uzten diotenean, guk hemen jarraitzen dugu: antolatzen, geure buruak zaintzen, sareak sortzen, emakume izateak beldurrik eta desberdintasunik ez dakarren mundua eraikitzen. Martxoa ez delako martxoan amaitzen. Borrokak elkarrizketa deseroso guztietan, salaketa guztietan, guretzat eskatzen ditugun espazio guztietan, egunero jarraitzen duela gogorarazten digun bulkada da.
Eskerrik asko izan ziren guztiei, diren guztiei eta izango diren guztiei. Bidea irekitzeagatik, eusteagatik eta etorkizun bidezkoago batekin amets egiten jarraitzeagatik.
Generoa eta Osasuna taldearen artikulua
